گاهی زندگی مجال گفتن نمیده…
حرفها نیمهکاره میمونن، لبخندها جا میمونن پشت پنجرهی زمان.
فقط خوابها میمونن؛
جایی که نگاهها بدون واژه، همهچیزو میفهمن.
و یه ترانهی قدیمی، آروم توی گوش زمزمه میکنه:
"در رؤیاها همدیگه رو میبینیم..."
شاید عشق همیشه به حضور و لمس وابسته نباشه.
شاید بعضی دیدارها، اگرچه دیر،
اما در رؤیاها واقعیتر از واقعیت اتفاق میافتن...
آهنگ =کانال
برچسب:
نویسنده: ترانه شریفی